Οι μαθητές στην 3η επέτειο της 28ης Φεβρουαρίου, της μαύρης μέρας που χάθηκαν 57 συνάνθρωποί μας, στην πλειοψηφία τους νέα παιδιά, προβληματίστηκαν, συζήτησαν και εκφράστηκαν καθένας με το δικό του τρόπο. Η Συρμαλένια Μαυροματάκη, μαθήτρια του Γ3, εμπνεύστηκε τους παρακάτω στίχους, τους οποίους έχει επίσης μελοποιήσει, από την τραγική ιστορία των Τεμπών.
Ματωμένα βαγόνια
Κοίτα με μαμά
Είμαι στις ράγες με τα παιδιά
Πες από ένα γεια.
Δεν είπα «σ ́ αγαπώ γιαγιά»
Κολλημένοι στο βαγόνι
Βάσανο ψυχής δεν τελειώνει
Νομίζουν πως έχουν κρυφτεί
Μίλα για την δική μου ψυχή.
Δεν βγαίνουν κάτω απ ́τα χαλίκια
Μαζί μου ούτε η αλήθεια
Είμαι γραμμένη στο χαρτί
Σύνταγμα, μάρμαρο σιωπής
Καμένα λόγια απ ́τα μπαλκόνια
Παρέα όλοι στα δακρυγόνα
Κλαίει ο μπαμπάς γιατί
είναι ακόμα αναμονή.
Πέφτει νύχτα στο Παλέρμο
Οι πολίτες φεύγουν έξω.
Δρόμοι ραγίζουν
Κάγκελα σχολείου λυγίζουν
Πήγα από νωρίς
Για να πεθάνω σε μια στιγμή.
Αιώνια νύχτα
Μαμά, στο μυαλό σε είχα
Έμεινα στην ιστορία
Μακάρι να ́λεγα για βιβλία
Υπεύθυνη καθηγήτρια Πατινιωτάκη Βάσω φιλόλογος
